ნანახია: 617

განათლების სისტემის რეფორმის ფარგლებში, 2006 წელს, თბილისის რიგი მცირე კონტინგენტიანი სკოლები დიდ სკოლებს მიუერთდა. იგულისხმებოდა, რომ "ძლიერი" მენეჯმენტის მქონე სკოლები, "სუსტი" სკოლების განვითარებაზე ზრუნვასაც შეძლებდნენ.
შერწყმის და მისი შედეგების ერთ-ერთი მაგალითი ბაგებში მდებარე ყოფილი 135-ე საჯარო სკოლაა, რომელიც 55-ე საჯარო სკოლის ფილიალად გადაკეთდა.
ამის შედეგად გარკვეული დროის განმავლობაში, 55-ე საჯარო სკოლის ბიუჯეტი ბაგების ფილიალის ხარჯების დაფარვის შესაძლებლობას იძლეოდა, თუმცა "შვილობილი" სკოლის შენობაში კაპიტალური სარემონტო სამუშაოების ჩატარება მაშინაც შეუძლებელი იყო.
2008 წელს, კომუნალური გადასახადების და განათლების მინისტრის ბრძანებით შესაბამისად, სახელფასო ფონდის ზრდის შედეგად, 55-ე სკოლას პრაქტიკულად არანაირი შესაძლებლობა აღარ აქვს ბაგების ფილიალის ხარჯები დაფაროს და მოსწავლეებს მინიმალურად მისაღები სასწავლო გარემო შეუნარჩუნოს.
ეს კონკრეტული შემთხვევა ცხადყოფს, რომ "სუსტი" სკოლების პრობლემის მოგვარებას დამატებითი სახელმწიფო ძალისხმევა სჭირდება. ამის შესახებ "ბრიტანულ-ქართულმა პროფესიულმა ქსელმა" (UPGN) და "საქართველოს პედაგოგთა და მეცნიერთა თავისუფალმა პროფკავშირმა" (სპმთპ) განათლების სისტემის მაღალჩინოსნებს, პარლამენტარებს, სახალხო დამცველსა და ადამიანის უფლებათა დაცვითი ორგაიზაციების წარმომადგენლებს ის რეალობა გააცნეს, რა სიტუაციაშიც მოსწავლეები და პედაგოგები სკოლების ოპტიმიზაციის შედეგად აღმოჩნდნენ.