ნანახია: 646

რობერტ ადლერი - "ზარმაცის ძვლების" შემქმნელი მეცნიერი

ადლერს პულტი ესაჭიროება, რათა თავისი ტელევიზორი და DVD ადვილად მართოს. ძნელად, მაგრამ ის ამას მაინც უმკლავდება, თუმცა აღიარებს, რომ თავის "პირმშოს" მისთვის ბევრი უსიამოვნება მოაქვს: "საშინელებაა, რომ ბევრ პულტის შემქმნელ დიზაინერს არ ესმის, რომ ხალხმა ზეპირად არ იცის, თუ როგორ ფუნქციონირებს ის".
რობერტ ადლერმა მთელი თავისი ცხოვრების მანძილზე მიიღო სხვადასხვა მოწყობილობების 180 პატენტი, რომლებმაც გამოყენება ჰპოვეს როგორც საიდუმლო მოწყობილობებში, ასევე ჩვენს ყოველდღიურ ცხოვრებაში. თუმცა მას სახელი დისტანციური მართვის პულტის გამოგონებამ მოუხვეჭა.
ადლერი 1913 წელს ვენაში დაიბადა. ავსტრიაშივე, 24 წლის ასაკში იგი ფიზიკურ მეცნიერებათა დოქტორი გახდა და ამის შემდეგ მალევე გადასახლდა აშშ-ში, სადაც კორპორაცია Zenith Radioს საგამოძიებო ქვეგანყოფილებაში დაიწყო მუშაობა. მეორე მსოფლიო ომის დროს ადლერი სპეციალიზებული იყო სამხედრო საკომუნიკაციო აღჭურვილობებზე, თვითმფრინავის მაღალხარისხიანი გენერატორებისა და ელექტრომექანიკური ფილტრების ჩათვლით. ომის შემდეგ მან ტელევიზორებზე დაიწყო მუშაობა, კოლეგებთან ერთად იძიებდა სიგნალის მიღების გასაუმჯობესებელ გზებს. და უნდა ითქვას, რომ მას ეს კარგად გამოუვიდა. შემდეგ ადლერის "მშობლიურმა" კომპანიამ გადაწყვიტა ტელევიზორებისთვის პულტები შეექმნა – რამდენიმე დისტანციური მართვის მოწყობილობა ადლერს სამხედროებისთვის უკვე შექმნილი ჰქონდა. და უკვე 1950 წელს პირველმა პულტმა მზის შუქი იხილა და მას სახელად არაოფიციალურად Lazy Bones (რაც "ზარმაცის ძვლებს" ნიშნავს) მიიღო.
პირველი პულტის საშუალებით შესაძლებელი იყო ტელევიზორის გამორთვა და ჩართვა და სხვადასხვა არხებზე გადართვა, მაგრამ ერთი რამ ცოტა მოუხერხებელი იყო: პულტი "ყუთთან" გრძელი კაბელით იყო შეერთებული, რაც მოუქნელი კლიენტებისთვის უსაფრთხო არ იყო. 1955 წელს კაბელი "თავიდან მოიშორეს". ადლერის კოლეგების იდეის მიხედვით კორპორაცია აკეთებს Flashmatik-ს, უსადენო დისტანციური მართვის პულტს, რომელიც ტელევიზორს სინათლის სხივით უკავშირდებოდა, სხივი ტელევიზორის ეკრანის გვერდზე განთავსებულ ფოტოელემენტს უნდა მოხვედროდა. სამწუხაროდ, ფოტოელემენტები მხოლოდ ტელემაყურებელს არ ემორჩილებოდნენ, ისინი მზეზეც რეაგირებდნენ. გასაგებია ამან რა ქაოსიც გამოიწვია.
რობერტ ადლერი დაფიქრდა და გადაწყვიტა, რომ ტელევიზორს ბრძანება უნდა მიეღო არა შუქით, არამედ ბგერით, ოღონდ ისეთით, რომელსაც ადამიანის სმენა ვერ აღიქვამს, ულტრაბგერით. ახალი პულტი ძალიან უბრალო იყო და ელემენტიც არ სჭირდებოდა. ღილაკზე ხელის დაჭერის შემდეგ ხმას გამოსცემდა ოთხი სხვადასხვა ზომის ალუმინის მავთულზე დარტყმა, სწორედ ისევე, როგორც როიალზე დაკვრისას გამოსცემენ ხმებს სიმები.
ტელევიზორის მიმღები აღიქვამდა ამ ხმებს, რომელიც ემსახურებოდა არხების "ტრიალს" ზემოთ-ქვემოთ, გამორთვა-ჩართვს და კვებას.
პულტმა მიღო სახელწოდება Zenith Space Command და 1956 წლის ივნისში გაყიდვაში გამოვიდა. სწორედ ეს დრო ითვლება სრულფასოვანი დისტანციური მართვის პულტის გამოგონების თარიღად.
"ზენიტის" ტელევიზორებზე ფასის 30%-იანმა ზრდამ (ვაკუუმის მილების გამო, რომელიც მიმღებს ესაჭიროებოდა) მომხმარებელი ცოტა შეაშფოთა, მაგრამ სიახლის დაუფასებლობა შეუძლებელი იყო, "ზარმაცის ძვლებმა" გაიმარჯვეს.
1960-იან წლებში ტრანზისტორის გამოგონების შემდეგ ადლერმა ძენიტჰ შპაცე ჩომმანდ ცოტა შეცვალა, რათა ულტრაბგერითი სიგნალები ელექტრონიკის საშუალებით წარმოქმნილიყო, პულტი ელემენტით კვებაზე გადავიდა.
1980-იან წლებში, როდესაც ულტრაიისფერი ტექნოლოგიები გამოიგონეს, "ზენიტმა" და სხვა კომპანიებმა 9 მლნ-ზე მეტი ადლერის დისტანციური მამართვის ტელევიზორი გაყიდეს.
თვითონ გამომგონებელმა კომპანიაში 1997 წლამდე ტექნიკურ მრჩევლად იმუშავა, მოაგროვა რა უამრავი ჯილდო და პრემია გადაწყვიტა დაესვენა. ახლა ის ჩიკაგოს გარეუბანში მშვიდად ცხოვრობს.